KILOMETER
VRETER.
Melkzuur in je benen. Melk uit je banden.
Niet al het gewicht hangt aan je fiets.
Mijn vader zit niet op een fiets naast me. Maar hij rijdt wel mee. Op mijn schouders.
Misschien draag jij ook iemand mee. Of iets waar je geen woorden voor hebt. Je hoeft het niet uit te leggen. Stap op.
Dat extra gewicht trappen we samen vooruit.
Samen afzien. Samen verder.
De verzuring.
Benen die protesteren. Een kop die zegt dat het mooi geweest is. En iemand naast je die zegt: nog dat laatste stuk. Soms heb je meer aan zo’n stem dan aan de duurste fietscomputer.
De pech onderweg.
Melk uit je tubeless band? Dan stoppen we. Band maken. Vloeken mag. Daarna weer verder. Elkaar laten staan hoort niet bij het plan.
De eigen rugzak.
Ieder met een eigen doel. Voor iemand die je mist. Voor jezelf. Voor de uitdaging. Je mag je verhaal delen. Je mag ook gewoon stoempen en de kop leegmaken.
We hoeven niet hetzelfde mee te dragen om elkaar uit de wind te houden.
De goede trek.
Kouwe kletsers. Liters koffie. Appeltaart met slagroom. En verhalen die aan tafel nét iets heroïscher klinken dan op de fiets. Ook daarvoor maken we meters.
De vriendschappen.
Die ontstaan ergens tussen twee trappen. Terwijl je samen afziet, een band staat te maken of de laatste kruimels van je bord veegt. Soms zonder dat er veel gezegd hoeft te worden.
Jouw stuk van de tocht.
Ik fiets die 1.000 kilometer. Jij kunt een stuk naast me rijden. De routes en etappedata voor 2027 volgen nog. Laat weten wat je rijdt en wat je in gedachten hebt. Dan kijken we samen welk stuk past.
Samen trappen. Ieder met een eigen doel. En een eigen rugzak.
Vuile benen. Goed gezelschap.
Zin om mee te trappen? Laat van je horen. Dan zoeken we jouw plek naast me.
Ik vreet die meters mee →Rechtstreeks contact met René · info@ditisbureaub.nl
